Gevaarlijk spel

In het Atlantis toernooi van augustus dit jaar heb ik tegen Albert Platje gespeeld. Albert speelde -  zoals gebruikelijk - een gambiet, en hij kwam al snel gewonnen te staan.  Met een stuk achter en in het besef dat ik iets bijzonders moest doen om deze partij niet te verliezen, zag ik plotseling een torenoffer, dat me tenminste de mogelijkheid van remise door eeuwig schaak beloofde. Ik greep mijn kans. Albert keek even en zag dat hij dit offer niet kon weigeren. Maar bij het daar op volgende schaak zag hij een variant over het hoofd. Dit werd de volgende zet direct afgestraft met mat. Een duidelijk hoorbare vloek ging door de zaal en Albert vertrok zo snel mogelijk. Pas 's avonds bij een goed glas bier was hij weer aanspreekbaar en vertrouwde hij me toe dat hij mij niks kon verwijten, dat hij voor deze blunder alleen zelf verantwoordelijk was. Daar was ik het roerend mee eens.